12074801_mZaburzenia mowy mogą być rozwojowe i genetyczne lub nabyte powstałe w wyniku choroby, urazu mózgu i dotykają zarówno dzieci i dorosłych.
Mogą to być trudności w zakresie:
– fonacji, tonu głosu, artykulacji

Zaburzenia mowy spotykane u dzieci:
– seplenienie
– lelanie – nieprawidłowa wymowa głoski „l”
– reranie – nieprawidłowa wymowa głoski „r”
– jąkanie

Zaburzenia mowy nabyte powstałe w wyniku uszkodzenia aparatu mowy:
-alalia – rozwojowe zaburzenie mowy, powstające w wyniku uszkodzenia struktur korowych mózgu jeszcze przed opanowaniem mowy, z zachowaniem prawidłowego słuchu.
– dyslalia – opóźnienie w przyswajaniu sobie języka, na skutek opóźnionego wykształcenia się funkcji pewnych struktur mózgowych

Upośledzenie fonacji, bezgłos i chrypka wywołane uszkodzeniami krtani, bądź czynnikami psychogennymi:
– afonia – utrata dźwięczności głosu
– dysfonia – chrypka

Zaburzenia mowy nabyte w wyniku uszkodzenia układu nerwowego:
– afazja – zaburzenie funkcji językowych powstałe w wyniku uszkodzenia mózgu – związane z rozumieniem lub wykonywaniem mowy
– arartia – zaburzenie mowy polegające na niemożności tworzenia artykułowanych dźwięków, spowodowane uszkodzeniem aparatu wykonawczego mowy
– dyzartria – charakteryzuje się powolną, niewyraźną, afoniczną mową
– parafazja – polegaja na zachowaniu zdolności płynnego mówienia przy równoczesnym przekręcaniu wyrazów lub używaniu niewłaściwych

Proponowane terapie:
Terapia logopedyczna
Treningi neurorehabilitacyjne